Η Πιερία αποτελεί ιδανικό προορισμό, προσφέροντας μοναδικές δραστηριότητες φύσης, αθλητισμού, περιπέτειας και πολιτισμού.
ΑΠΟ ΤΗΝΒΑΛΥ ΒΑΪΜΑΚΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026
Όλυμπος/Photo: Shutterstock
Ο Όλυμπος είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής όσον αφορά τις δραστηριότητες στον νομό Πιερίας, προσελκύοντας χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο που απολαμβάνουν διαφόρων ειδών αθλητικές δραστηριότητες.
Ο Όλυμπος
Όπως γνωρίζουμε όλοι, είναι το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, στις κορυφές του οποίου σύμφωνα με τη μυθολογία κατοικούσαν οι Δώδεκα Ολύμπιοι Θεοί. Η ψηλότερη κορυφή του, ο Μύτικας, φτάνει τα 2.918 μ. Είναι επίσης από τα ψηλότερα βουνά στα Βαλκάνια, μετά τη Ρίλα. Η έκτασή του είναι περίπου 500 τ. χλμ. Ο ορεινός του όγκος βρίσκεται στα όρια της Θεσσαλίας με τη Μακεδονία και αποτελείται από μια σειρά από ψηλές κορυφές που αυλακώνουν βαθιές χαράδρες, γύρω από τις οποίες εκτείνεται μια περιοχή μεγάλης βιοποικιλότητας. Για την προστασία της, ανακηρύχθηκε το 1938 ο πρώτος Εθνικός Δρυμός της Ελλάδας, ενώ αργότερα, λόγω των μνημείων του, χαρακτηρίστηκε ως αρχαιολογικός και ιστορικός τόπος. Το 1981 χαρακτηρίστηκε Απόθεμα Βιόσφαιρας της UNESCO και το 2021 θεσμοθετήθηκε ως Εθνικό Πάρκο, με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα.
Στη βόρεια πλευρά, στα 2.550 μ., βρίσκεται το Οροπέδιο των Μουσών και στο κέντρο σχεδόν του ορεινού όγκου, στα 2.350 μ., το μεγάλο αλπικό λιβάδι της Μπάρας. Υπάρχουν πολλές χαράδρες, αρκετά βάραθρα και σπήλαια. Η πανίδα του Ολύμπου περιλαμβάνει 32 είδη θηλαστικών, με πιο γνωστά το αγριόγιδο, το ζαρκάδι, τον λύκο, το αγριογούρουνο, την αλεπού, το κουνάβι, τον σκίουρο, το τσακάλι και την αγριόγατα. Στον Όλυμπο έχουν καταγραφεί 108 είδη πτηνών, ενώ υπάρχουν περίπου 1.700 είδη φυτών που εκπροσωπούν το 25% της ελληνικής χλωρίδας, εκ των οποίων δεκάδες είναι ενδημικά. Πολλές πληροφορίες για τον Όλυμπο θα βρείτε στο Κέντρο Πληροφόρησης Εθνικού Δρυμού Ολύμπου, στο Λιτόχωρο.
Πεζοπορώντας στον Όλυμπο/Photo: Shutterstock
Ορειβασία & Πεζοπορία
Ο Όλυμπος είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και τον επισκέπτονται χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο. Διαθέτει τουλάχιστον 8 ορειβατικά καταφύγια και δεκάδες χαρτογραφημένες ορειβατικές διαδρομές. Αρκετές από αυτές δεν είναι εύκολες και απαιτούν γνώσεις ορειβασίας, καθώς έχουν μεγάλο μήκος και σημαντικές υψομετρικές διαφορές, ενώ οι δύσκολες καιρικές συνθήκες αποτελούν συχνά πρόβλημα. Η κορυφή του Μύτικα κατακτήθηκε από τους Χρήστο Κάκαλο, Fred Boissonnas και Daniel Baud-Bovy το 1913. Ακολουθούν δύο από τις δημοφιλέστερες ορειβατικές διαδρομές.
Πριόνια – Καταφύγιο Α’ – Μύτικας
Η κλασική ανάβαση στην κορυφή του Ολύμπου γίνεται από τη θέση Πριόνια (1.100 μ.), ονομασία που πήρε από τα νεροπρίονα που λειτουργούσαν εδώ μέχρι τη δεκαετία του ’20. Είναι το ψηλότερο σημείο στο οποίο μπορείτε να φτάσετε με όχημα και από εκεί περνά το μονοπάτι Ε4, μέσω του Λιτόχωρου και του φαραγγιού του Ενιπέα, για να συνεχίσει μέχρι τις κορυφές του Ολύμπου.
Ξεκινώντας από το κτήριο του εστιατορίου και περνώντας μέσα από όμορφα τοπία με νερά και μικρούς καταρράκτες, θα διανύσετε τη διαδρομή αρχικά μέχρι το καταφύγιο Σπήλιου Αγαπητού. Η πορεία είναι συνεχώς ανηφορική και θα χρειαστείτε περίπου 3 ώρες, απολαμβάνοντας μοναδική θέα. Το καταφύγιο είναι κτισμένο στη θέση Μπαλκόνι, στα 2.100 μ. Διαθέτει εστιατόριο και καντίνα και μπορείτε να διανυκτερεύσετε, ώστε να συνεχίσετε την ανάβαση προς την κορυφή του Μύτικα την επόμενη μέρα.
Δεξιά η κορυφή Σκάλα (2.882 μ.), η κορυφή Μύτικας (2.918 μ.) και αριστερά η κορυφή Στεφάνι (2.912 μ.), ο θρόνος του Δία/Photo: Παν.Σαββίδης
Ανηφορίζοντας για 20 λεπτά μετά το καταφύγιο προς τον Μύτικα, περπατάτε στην κόψη της Χονδρομεσοράχης και αριστερά σας φαίνονται οι νότιες κορυφές του Ολύμπου και το οροπέδιο της Μπάρας. Καταλήγετε στη διασταύρωση για Άγιο Αντώνιο, Ζωνάρια και Σκάλα, στα 2.580 μ. Οι κορυφές του Αγίου Αντωνίου (2.815 μ.) και της Σκάλας (2.882 μ.) είναι προσβάσιμες με πεζοπορία. Στρίβοντας δεξιά, σας περιμένουν τα διάσημα Ζωνάρια, ονομασία που δόθηκε στο μονοπάτι από τις πτυχώσεις του εδάφους. Σε περίπου 2 ώρες από το καταφύγιο του Αγαπητού θα βρεθείτε στη βάση από όπου ξεκινά το περίφημο λούκι του Μύτικα. Χρόνος χωρίς στάσεις: 6 ώρες. Υψομετρική διαφορά: +1.000 μ.
Στα «Πριόνια» μετά το τέλος της πεζοπορίας/Photo: Νίκος Κόκκας
Γκορτσιά – Οροπέδιο Μουσών – Μύτικας
Λίγα χιλιόμετρα πριν από τα Πριόνια, στη θέση Γκορτσιά, ξεκινά η διαδρομή για το Οροπέδιο των Μουσών και το μεγαλύτερο μέρος της γίνεται μέσα σε πυκνά δάση με πεύκα και οξιές. Ανηφορίζοντας από την Πετρόστρουγκα προς τη Σκούρτα, θα θαυμάσετε μερικά από τα εντυπωσιακά ρόμπολα του Ολύμπου και, φτάνοντας στη Σκούρτα (2.485 μ.), θα απολαύσετε το πανόραμα των επιβλητικών κορυφών.
Ακολουθώντας τη στενή ράχη που ενώνει τη Σκούρτα με το Οροπέδιο των Μουσών (τον Λαιμό), σας απομένει περίπου 1 ώρα μέχρι τα καταφύγια του οροπεδίου. Αριστερά σας ορθώνεται το Στεφάνι και το καταφύγιο του Κάκαλου, που φέρει το όνομα του πρώτου κατακτητή της κορυφής, και ψηλότερα δεξιά το καταφύγιο του Γιόσου Αποστολίδη. Μέχρι εδώ θα χρειαστείτε τουλάχιστον 5 ώρες και θα ήταν καλό να ξεκουραστείτε πριν επιχειρήσετε την ανάβαση στην κορυφή την επόμενη μέρα. Για να φτάσετε στη βάση από όπου ξεκινά το λούκι του Μύτικα, ακολουθείτε τα Ζωνάρια. Περνάτε κάτω από το Στεφάνι (2.912 μ.), την τρίτη ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου. Αφού περάσετε το λούκι που ανεβαίνει στο Στεφάνι (πολύ απαιτητικότερο από εκείνο του Μύτικα), φτάνετε σε 30 λεπτά από τα καταφύγια στο σημείο εκκίνησης του λουκιού του Μύτικα. Χρόνος χωρίς στάσεις: 7 ώρες. Υψομετρικές διαφορές: +1.530 μ.
