Το Εθνικό Πάρκο Χαλεακάλα καλύπτει την περιοχή κορυφής του μεγαλύτερου από τα δύο ηφαιστειακά βουνά που αποτελούν το Μάουι. Τα όρια του Εθνικού Πάρκου έχουν δάκτυλα που εκτείνονται κατά μήκος της πλευράς Χάνα του βουνού, μέχρι τον ωκεανό. (Ολόκληρο το πάρκο περιλαμβάνει την περιοχή Κιπαχουλού, όπου βρίσκονται το Ohe’o Gulch (Επτά Λίμνες) και το μονοπάτι Pipiwai – αυτό το άρθρο περιλαμβάνει μόνο την περιοχή κορυφής.)
Γεωλογικά μιλώντας
Μιλώντας για «κρατήρα», είναι μια καλή στιγμή να εξηγήσουμε ότι η περιοχή της κορυφής δεν είναι στην πραγματικότητα ένας τυπικός κρατήρας που σχηματίστηκε από ηφαιστειακή δραστηριότητα (όπως αυτός που θα βλέπατε στο Μεγάλο Νησί της Χαβάης). Ο κρατήρας Χαλεάκαλα είναι τόσο γιγαντιαίος επειδή σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αιώνων ως αποτέλεσμα της διάβρωσης ολόκληρης της ηφαιστειακής κορυφής του βουνού. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, μικρότερες ροές λάβας γέμισαν την κοιλάδα που διαβρωνόταν, δημιουργώντας τον πυθμένα αυτού που συνήθως ονομάζεται κρατήρας Χαλεάκαλα.
Έχει γίνει μια προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί η περιοχή του κρατήρα Haleakala με κάτι πιο τεχνικά ακριβές (αποξηραμένο βουνό λάβας;), αλλά νομίζω ότι ο Οδηγός του Μάουι θα τον ονομάσει απλώς «Κρατήρας» με κεφαλαίο Κ (όπως στο όνομα του τόπου) αντί για το μακροσκελές (και πολύ λιγότερο αναγνωρισμένο) «Εθνικό Πάρκο Haleakala». Αυτό το αποξηραμένο βουνό λάβας που βλέπετε δεν έχει ακόμη σταματήσει να εκρήγνυται. Το Haleakala είναι αδρανές και (γεωλογικά μιλώντας) έχει εκραγεί αρκετά πρόσφατα. Θα ακούσετε τους περισσότερους οδηγούς να αναφέρουν την πιο «όχι πολύ καιρό πριν» ημερομηνία του 1790, αλλά αυτή η ημερομηνία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε συμπεράσματα που έγιναν από έναν χάρτη ενός διαβόητα κακού χαρτογράφου που δεν ταιριάζει με τις παράκτιες γραμμές σε έναν ακριβή χάρτη. Όταν υποβάλλονται σε χρονολόγηση με άνθρακα, τα πετρώματα από αυτή τη ροή λάβας χρονολογούνται στο 1700. Το Haleakala αναμένεται επίσης να εκραγεί αρκετές φορές ακόμη στο μέλλον. Δεδομένου ότι ο γεωλογικός χρόνος μετριέται στο Εκατομμύρια χρόνια μετά, ο χρόνος μας στη Χαλεάκαλα (και στη Γη) είναι αρκετά σύντομος ώστε να μπορείτε να νιώθετε ασφαλείς αφήνοντας τη στολή λάβας που αντανακλά τη θερμότητα πίσω στο σπίτι, στο οικογενειακό καταφύγιο από ρύπους.