Ένα από τα σπουδαιότερα μέρη του πλανήτη είναι αναμφισβήτητα ο Αμαζόνιος, με το μεγαλύτερο τροπικό δάσος που έχει απομείνει στον κόσμο. Θεωρείται «πνεύμονας της Γης», καθώς το 37% του οξυγόνου της ατμόσφαιρας παράγεται από το δάσος του Αμαζονίου. Παρ’ όλα αυτά, η καταστροφή του επιταχύνεται. Η έκτασή του είναι το μισό της Ευρώπης και εκτείνεται σε εννέα χώρες με το μεγαλύτερο μέρος να απλώνεται στη Βραζιλία και έπειτα στο Περού. Σήμερα, ο σημερινός πληθυσμός της λεκάνης υπολογίζεται σε 1,5 εκατομμύρια κατοίκους συμπεριλαμβανομένων δεκάδων αυτόχθονων φυλών. Τα είδη ζώων και βλάστησης είναι αναρίθμητα.
Ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσει κάποιος την περιοχή του Αμαζονίου είναι να έρθει στην πόλη Ικίτος (Iquitos), που είναι ένα σημαντικό λιμάνι του Αμαζονίου και η μεγαλύτερη πόλη της ζούγκλας. Ο μόνος τρόπος για να φθάσει κάποιος εδώ είναι αεροπορικώς ή να ταξιδέψει με βάρκα που χρειάζεται μια ολόκληρη εβδομάδα.
Παίρνω λοιπόν το αεροπλάνο από Λίμα και φεύγω για Ικίτος (Iquitos) που βρίσκεται 1.030 χλμ. βόρεια του Περού. Πετάμε πάνω από τις Περουβιανές Άνδεις και στη συνέχεια, πάνω από την ζούγκλα του Αμαζονίου. Η αχανής έκταση της ζούγκλας και το ποτάμι που απλώνεται σαν φίδι μου προκαλούν δέος. Μετά από μια ώρα πτήση, φθάνουμε στο αεροδρόμιο του Ικίτος. Καθώς βγαίνω από το αεροπλάνο, νιώθω τη ζέστη και την υγρασία στο πρόσωπό μου. Στην έξοδο του αεροδρομίου, αντί για ταξί, βλέπω μοτοσυκλέτες με μικρές καμπίνες επιβατών που μοιάζουν με ρίκσο να περιμένουν για επιβάτες. Παίρνω λοιπόν ένα «ταξί» και φεύγω για το ξενοδοχείο. Αφήνω το σακίδιό μου και ξεχύνομαι στους δρόμους, που είναι γεμάτοι με μηχανές να σέρνουν καρότσες φορτωμένες με όλη την χλωρίδα και πανίδα του Αμαζονίου, ενώ, δεξιά και αριστερά του δρόμου, ιθαγενείς περπατούν κάτω από τους ρυθμούς Latin Μουσικής που ακούγεται από τα ελάχιστα αυτοκίνητα. Φτάνω στην Plaza de Armas.
Εδώ, βρίσκεται το «σιδερένιο σπίτι», μια διάσημη κατοικία που σχεδιάστηκε στο Παρίσι από τον Άιφελ, κατασκευασμένη από μεταλλικά φύλλα που μεταφέρθηκαν στο Iquitos μέσα από την ζούγκλα από εκατοντάδες ιθαγενείς. Κατά μήκος του «Rio Amazonas» βρίσκεται η λεωφόρος Malecon Tarapaca με κτίρια σε αποικιακό στυλ επενδυμένα από περίτεχνα πλακάκια φερμένα από την Πορτογαλία. Αυτά τα υπέροχα σπίτια είναι σήμερα ξεθωριασμένα μνημεία των ημερών δόξας της πόλης, καθώς το Ικίτος στις αρχές του 19ου αιώνα γνώρισε μεγάλη άνθιση χάρη στην αυξημένη ζήτηση για καουτσούκ από τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Δύσης.
Το ηλιοβασίλεμα με βρίσκει να περπατάω κατά μήκος του Rio Amazonas. Μετά την υπέροχη αυτή θέα επιστρέφω στο ξενοδοχείο. Την επομένη μέρα αρχίζει η περιπέτεια καθώς φεύγω για λίγες μέρες με μια μικρή ομάδα στα βάθη του Αμαζονίου. Αυτό το μέρος του ταξιδιού στην ζούγκλα οργανώθηκε από ένα local operator. Το πρωί φεύγω για το λιμάνι Nanay, στο Iquitos. Πλησιάζοντας, βλέπω ιθαγενείς με μπόγους στα χέρια να περπατούν ανάμεσα σε τεράστια ψάθινα καλάθια με λαχανικά, φρούτα και ψάρια του Αμαζονίου. Φτάνουμε στην όχθη του ποταμού με πλήθος από ξύλινες βάρκες δεμένες σε μικρές αυτοσχέδιες προβλήτες να λικνίζονται στα καφετιά νερά του ποταμού. Εκεί, μας περιμένει ο Ricardo, o local guide της ομάδας, με άλλα οκτώ άτομα. Μπαίνουμε σε μια μηχανοκίνητη πιρόγα και ξεκινάμε. Χιλιάδες κάτοικοι της περιοχής του Αμαζονίου χρησιμοποιούν αυτήν την φυσική υδάτινη υπερλεωφόρο για να μετακινηθούν οι ίδιοι, αλλά και για να μεταφερθεί ο πλούτος της ζούγκλας μέσω του Αμαζονίου καθιστώντας τα πλοία απαραίτητο μέρος της ζωής τους.
Πηγή: https://www.travel.gr/experiences/nature/amazonios-taxidi-ston-pneymona-tis-g/